Steinigschicht

Wi der „Steini“ zum Ufpasser vo de Steibrüch isch worde

Z’Bern inne isch d’Nydeggbrügg (um 1190 erbout) vom Berchtold dem Föift vo Zähringe scho es paar Jährli gstande. D’Burger hei du ou steinigi Hüser gwünscht. Zerscht hei si am Aarehang Sandsteichempe useghoue. Da hei si gmerkt, dass me am Hättebärg z’Ostermannige di bessere u schöner Blöck cha usehoue. U drnäbe het me di Steibrächer, wo gar nid liisli gsi si u ou mängisch me als eis Glesli Bätziwasser zum Stoub abespüele trunke hei, nümme i dr Nöchi gha.

Es het ä huufe Steine bruucht. E ganzi Schar vo starche Manne het bald dert obe klopfet u ghämmeret. Mängs Fuerwärch voll Steine isch jede Tag i d’Stadt gfahre worde. D’Steichlopfer u d’Steibrächer hei näbem Steibruch ihri Holzhüsli bouet.

Einisch si di zueghoune Steine am Morge verschwunde gsi. Vermuetli het si ä Burger heimli gstibitzt. Der oberscht Steibrächer isch zwar i d’Stadt iche ga umenische, öb är ächt die Chempe uf änäm Bouplatz finde würdi – aber ohni Erfolg. Truurig isch är heigrite, isch vorem Hüsli gsässe, het amene Hanfstängu kätschet u Bätziwasser trunke.

Uf einisch steit äs Mooswybli vor ihm. „Was sinnisch de ou?“. De Steibrächhousi chlagt sys Ugfeu. „Du bruchsch halt ä Wächter!“, meints Mooswybli. „Wohär näh u nid stählä?“ seit Housi. „Z’hingerscht im Bruch, im Innere vom Hoger, wohnt der Steini, e grosse Felsegeischt“, seit z’Mooswybli. „We de ufhörsch, Bätziwasser z’trinke u Hanfstänu z’chätsche, de willi ihn frage, är wird dir sicher hälfe ufpasse“.

Housi het das bi allne Heilige versproche – u scho am angere Abe isch ihm s’Mooswybli cho brichte, dass dr Steini igwilliget heigi. Es sig ihm ja sit langem längwylig – u sit die Steibrächer da sigid, heig är doch kei Rueh meh. So isch der Steini zu ere nöie Ufgab cho.